Dagboek: omgaan met prikkels en bestuur

Dagboek: omgaan met prikkels en bestuur


Het einde van het jaar 2020 loopt bijna ten einde. Wat een jaar was dit zeg, maar voordat ik ga terugblikken op afgelopen jaar ga ik nog 1 dagboekje schrijven.

Want ja, de laatste weken, maanden heb ik veel meegemaakt zoals je hebt kunnen lezen. Deze keer wil ik eigenlijk specifiek 2 dingen noemen. Het één ligt een beetje in het verlengde van de vorige blog waarin ik aangaf vrijwilliger te zijn voor de Patiëntenvereniging Hersenletsel.nl. Het andere heeft te maken met het voorkomen en het dealen met prikkels, aangezien die situatie de laatste maanden echt veranderd is.

Patiëntenvereniging Hersenletsel.nl – Regio Noord

Maar laten we beginnen met het eerste punt! In de vorige blog noemde ik al de Patiëntenvereniging Hersenletsel.nl en dan specifiek Regio Noord (DR/GR/FRL). Ik ben daar vrijwilliger voor en ga, zodra het kan, samen met een andere lotgenoot een groep leiden tijdens de volgende lotgenoten bijeenkomst. Wanneer die bijeenkomst gaat zijn? Joost mag het weten.

Alleen ga ik nog iets anders doen voor Hersenletsel.nl Regio Noord. Vorige keer was dat nog niet helemaal rond, want ik wist nog niet of ik het kon combineren met mijn werk, maar inmiddels kan het hoge woord er uit. Ik ben bestuurslid geworden van het bestuur Regio Noord en mijn functie in het bestuur heeft alles te maken met de PR. Vooral op het gebied van sociale media en de website. Super tof dat ik ook zo mijn steentje kan bijdragen, en ik heb er dan ook super veel zin in!

Omgaan met prikkels

Oké, dan puntje 2. Deze ligt iets gevoeliger. De mensen die mijn blog al langer volgen, zullen inmiddels weten dat ik sinds eind september van dit jaar samenwoon met mijn vriend. Gelukkig gaat dat allemaal goed, dus no worries! Ben nog steeds blij dat we deze stap samen hebben gezet en ik hoop dat dat ook voor hem geldt ;-).

dagboek-omgaan-met-prikkels-en-bestuur-blogs-tot-op-zekere-hoogte

Ondanks dat het samenwonen met super veel voordelen komt, is er ook 1 ding waar ik wel tegenaan loop: overprikkeling. Hiervoor woonde ik in Utrecht waarvan de laatste 2 jaar in een studiootje. Hier had ik alles voor mezelf en doordat ik niets hoefde te delen en met niemand rekening hoefde te houden, had ik een rustigere omgeving. Natuurlijk wist ik wel dat dat niet meer hetzelfde ging zijn als ik ging samenwonen. Daar had ik me al bij neergelegd en dat zou zich vanzelf wel oplossen dacht ik. Maar het blijft wel een puntje, zeker nu we beide dagelijks thuis zijn. Ik werk thuis en na het werk heb ik echt behoefte aan zo weinig mogelijk prikkels en helaas lukt dat niet altijd.

Ik wil mijn vriend zeker niet afvallen, het is zoals het is en hij doet heel erg zijn best wat ik heel fijn vind. Maar soms vind ik het lastig om de echte rust te vinden. Ik probeer die rust soms te vinden in wandelen, met droog weer in elk geval, alleen soms heb ik ook daar de energie niet voor. Dus dan trek in me maar terug op de bank in mijn thuiskantoortje, maar ook dat helpt niet altijd. Ik zie daar dan mijn werk liggen en mijn computer, waardoor mijn gedachten weer naar het werk afdwalen enzo. Gebeurt niet altijd, maar soms wel. Een andere optie is natuurlijk in bed gaan liggen, maar wanneer ik dat doe ben ik bang dat ik in de avond weer niet in slaap kan komen. Hebben jullie tips? Ik zou er echt mee geholpen zijn! Tot die tijd roei ik met de riemen die ik heb.

Tot slot

Als laatste wil ik jullie vanuit Grunn hele fijne feestdagen wensen. Geniet van alles, voor zover mogelijk en hopelijk kunnen we volgend jaar weer iets meer. Stay strong lieve lotgenoten!

Oh ja, tussen Kerst en Oud & Nieuw wil ik de laatste blog van 2020 online zetten. Een terugblik op 2020, wat waren mijn leermomenten en waar heb ik echt van genoten ondanks de ‘coronings’. Stay tuned!!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 thoughts on “Dagboek: omgaan met prikkels en bestuur”

  1. Hoi ruurdtje,
    Wat een leuke blog, als tip zou ik zeggen ga ook gewoon wandelen als het niet droog buiten is, dan is het stiller op straat en minder prikkels. De regen op de paraplu vind ik fijn maar kan ook als prikkel worden ervaren, dat verschilt.
    Vooral tijd voor jezelf zoeken, zelf heb ik dat ook dat als ik s’middag opbed ga ik wakker blijf liggen omdat ik denk dat ik s’ avonds niet kan slapen, herkenbaar. Soms helpt mij even op bed een half uurtje, heb je in elk geval even gerust.
    Liefs wilma