Een halfjaar Tot Op Zekere Hoogte!

Een halfjaar Tot Op Zekere Hoogte!


Ongelooflijk, Tot Op Zekere Hoogte bestaat alweer een half jaar. De tijd vliegt echt. Zoals in de blog van vorige week al aangekondigd, schrijf ik in deze blog over het ontstaan van Tot Op Zekere Hoogte en wat ik er uiteindelijk mee hoop te bereiken.

In juni 2020 bestond deze blog een half jaar. Een half jaar waarin ik heb beschreven hoe mijn leven met NAH is en met welke struggles ik te maken heb. Allereerst wil ik zeggen dat ik zeker door ga met schrijven. Sowieso vanwege de leuke en motiverende reacties die ik krijg, maar ook omdat het delen van de dingen ik meemaak een bijzonder inkijkje geven in het leven van iemand met NAH.

Doel Tot Op Zekere Hoogte

Dat inkijkje in het leven van iemand met NAH, is ook meteen het doel van deze blog. Zorgen dat iemand met NAH niet vergeten wordt in de ‘snelle’ maatschappij die we in Nederland hebben. Want juist dat snelle dat kunnen mensen met NAH vaak niet handelen. Natuurlijk, dat is per persoon verschillend omdat ieder hersenletsel is anders, maar voor mijzelf geldt dat wel. Voor mijn NAH kon ik sneller schakelen, had ik zaken sneller paraat en paste ik dus prima in de maatschappij van tegenwoordig. Ik merk dat dat sinds ik NAH heb wel iets gecompliceerder ligt. En ja, dat maakt mij soms erg onzeker en misschien is dat nog wel zwak uitgedrukt ook.

In ieder geval schreef ik die onzekerheden altijd al op voor mezelf om zo mijn hoofd leeg te maken en te kunnen relativeren. Hoe moeilijk dat soms ook is. Want sommige mensen blijkken gewoon niet te snappen hoe het leven van iemand met NAH is, wat ik ze niet kwalijk neem. Soms begrijp ik het zelf niet eens.

een-halfjaar-tot-op-zekere-hoogte-blogs-2

Om een voorbeeld te noemen: mijn ouders en ik krijgen vaak de vraag of ik al beter ben, hoe lang dat nog gaat duren en in sommige gevallen kregen we de opmerking ‘Oh, je bent dus helemaal weer beter, want je kunt alles weer’. Mijn antwoord daarop was en is nog steeds vaak dat ik inderdaad alles weer kan doen, maar met mate en dat ik daarmee één van de lucky ones ben. Dus inderdaad tot op zekere hoogte ben ik beter. Alleen heeft mijn definitie van beter wel een heel andere betekenis gekregen. Echt beter, zoals mensen het woord beter normaal gesproken definiëren, zal ik nooit worden. En precies dát wil ik in deze blog bespreekbaar maken door over mijn leven met NAH te schrijven.

De naam Tot Op Zekere Hoogte

Al een hele tijd had ik in mijn hoofd om een blog te starten. Maar ja, hoe begin je zo iets en welke naam moet de blog krijgen? Een naam hebben is belangrijk, want dan kan ik ook een domeinnaam registreren voor de website. Lang dacht ik na over een goede naam, maar ik was nooit echt tevreden. Ik ben helaas nogal kritisch daarin. Totdat ik een weekend in Friesland was bij mijn ouders en een gesprek had met mijn moeder. We hadden het toen volgens mij over mijn hersenletsel en over een paar vragen die we daarover kregen van mensen uit onze omgeving. Ze vroeg wat ik dan antwoordde op bijvoorbeeld vragen of ik al beter was. Ik zei tegen haar dat ik, om van de vraag af te zijn, vaak zei: ‘Ja, tot op zekere hoogte ben ik beter’. Serieus, ik kan me niet herinneren hoe vaak ik dat antwoord heb gebruikt en nog steeds gebruik. Terwijl ik haar vertelde wat mijn antwoord altijd was, dacht ik bij mezelf dat dit de naam van de blog moest worden. Bijkomend voordeel was dat de domeinnaam gelukkig nog vrij was en zo was de blog Tot Op Zekere Hoogte geboren!

Hoe nu verder?

Zoals ik in het begin van deze blog al zei, ga ik door met het schrijven over mijn leven met NAH. Dit met het doel Niet Aangeboren Hersenletsel beter op de kaart te zetten. Zo wil ik benadrukken dat een leven met NAH net zo waardevol is als een leven zonder NAH, ook al heeft het echt z’n nadelen. Nu kunnen jullie waarschijnlijk ook al raden waar de volgende blog over zal gaan! Mochten jullie nog andere onderwerpen met betrekking tot NAH willen lezen in de volgende blogs, laat het weten in een reactie hieronder, of via een berichtje op Instagram!

PS. De volgende blog komt pas over 2 weken online. Zoals het een goede NAH’er betreft, het is even tijd voor een klein rustmoment 😉 Tot de volgende!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *