Over leven met Niet Aangeboren Hersenletsel
2022: wat een jaar!
2022: wat een jaar!

2022: wat een jaar!

Zo he, 2022 wat een jaar was het. Er is zoveel gebeurd en toch ook dingen niet. Dingen die ik graag meer had willen doen afgelopen jaar. In deze blog neem ik jullie mee in mijn 2022. Hoe was het? Wat leerde ik? Wat kon beter en vooral waar heb ik van genoten? Ik vertel het allemaal.

Allereerst wil ik jullie mijn excuses aanbieden. In vergelijking met de vorige jaren, heb ik echt super weinig geblogd dit jaar. Een verklaring heb ik er niet echt voor eigenlijk. Misschien komt het door te weinig energie of misschien had ik een constante writers block en wist ik eigenlijk niet wat ik moest schrijven. Ondanks dat was dit jaar eerlijk gezegd best een goed jaar. Zonder, voor mijn gevoel, veel tegenslagen en daar ben ik heel dankbaar voor. Maar mijn goede voornemen is wel om in 2023 weer meer blogs te schrijven. Mochten jullie me ook volgen op Instagram, daar ben ik wel actiever op de laatste tijd. In ieder geval als het om stories gaat. In elk geval, dat voor nu. Door met de rest!

2022 mijn jaar?

Eind 2021 zei de wederhelft tegen me: ‘2022 wordt echt jouw jaar!’. Nou, daar was ik nogal sceptisch over. Hoe kan een jaar nou jouw jaar worden. Er zitten altijd wel tegenslagen in een jaar en ik heb eigenlijk nog nooit een rustig jaar gehad. Niet sinds mijn NAH. Maar goed, ik dacht, we zien het wel. Alleen als ik nu zo terug kijk, had ie wel gelijk. 2022 was, zeker in vergelijking met andere jaren, wel echt mijn jaar. Als je het zo kunt noemen in elk geval. Er zijn namelijk dingen gebeurd, die ik (nu nog) niet voor mogelijk had gehouden en misschien in mijn gedachten wel nooit zou zien gebeuren.

2022-wat-een-jaar-tot-op-zekere-hoogte-blogs

Werk

Mijn werk bijvoorbeeeld. Sinds november 2020 werk ik als copywriter voor digital advertising bedrijf. Lekker vanuit huis, voor 10 uurtjes per week. Ideaal voor iemand met NAH en ik ben dankbaar dat ik nog wat kan werken. Dat is niet iedereen gegeven.

Anyways, ik had wel tijdelijke contracten en mijn laatste tijdelijke contract zou in augustus 2022 aflopen. Dus of mijn werkgever moest me laten gaan of me een vast contract aanbieden. Geloof me, daar was ik onzeker over. Steeds spookte in mijn achterhoofd het idee dat ik met mijn NAH nooit een keer een vast contract zou kunnen krijgen. Want voor mij toch zeker 100 anderen. Niets bleek minder waar! Per 1 augustus 2022 kwam ik in vaste dienst voor 10 uur per week! Dit voelde, en nog steeds, als een dikke win. Met mijn NAH heb ik toch een carrière kunnen opbouwen. En ook al is het niet de carrière die ik voor mijn NAH voor ogen had, dit is echt een hele goede 2e! Het belangrijkste, ik voel me echt op mijn plek. Er is workwise echt een last van mijn schouders gevallen, wat zorgt voor een helderder hoofd!

Helderder hoofd?!

2022-wat-een-jaar-tot-op-zekere-hoogte-blogs

In de laatste zin hierboven noemde ik het al even: een helderder hoofd. In dezelfde maand (augustus dus) is ook mijn woonsituatie veranderd. Van een appartement op 5 hoog in Grunn, naar een vrijstaand huis met tuin op het Friese platteland. Wat een verschil voor mijn mentale gesteldheid! Waar ik eerst elke dag thuis werkte met iedere week een nieuwe verbouwing, hoor ik nu tijdens het werk alleen maar vogeltjes, een miauwende kat op mijn bureau en zo nu en dan een tractor. Ook door deze verhuizing komen mijn hersenen veel meer tot rust, heb ik het idee dat ik me wat beter kan concentreren en heb ik minder chaos in mijn hoofd. Wat een verademing!

Ook dit is iets wat ik nog niet voor mogelijk had gehouden in deze tijd. Want op mijn 30e een huis kunnen kopen met mijn wederhelft, in een tijd waar woningen schaars en vooral duur zijn. Ik ben dan ook heel dankbaar dat dit dit jaar allemaal gebeurde.

Oude en nieuwe vrienden

Dit jaar stond ook in het teken van vriendschappen behouden, maar ook nieuwe vriendschappen aangaan en oude vriendschappen doen herleven. Ook al woon ik nu verder weg van mijn vriendinnetjes in Utrecht, het contact is gelukkig gebleven en dat is een heel fijn gevoel. Daarnaast heb ik ook nieuwe vriendschappen gesloten, zoals met mijn maatje/collega, maar ook iemand die ik van het vogelen ken. Als laatste zijn ook wat vroegere vriendschappen hersteld. Zo’n vriendschap die als vanouds voelt, ook al heb je elkaar al een paar jaar niet face-to-face gesproken.

2022-wat-een-jaar-tot-op-zekere-hoogte-blogs

Ook minder leuke dingen in 2022

Natuurlijk was niet alles rozengeur en maneschijn. Zo had ik in het begin van het jaar nog 2 keer milde corona klachten en overleed mijn laatste beppe (oma) op 87e jarige leeftijd. Ook had ik echt wel moeite om mijn rust goed in te plannen. Vooral in het laatste halfjaar van 2022. De verhuizing bijvoorbeeld vergde veel van me en pas in november nam ik weer eens echt vakantie op. Al met al waren er dus ook wel echt stress, chaos en veel te weinig rust momenten. Maar goed, dat zal ook in 2023 wel weer de kop op steken en dat geeft niets. Dat houdt me ook met beide pootjes op de grond.

Tot slot

Maar man, man, man wat een jaar was dit toch. Het was een jaar met gelukkig meer positieve dingen dan negatieve. Een jaar waarin omdenken en relativeren beter lukte en waarin ik me veel minder druk maakte over wat mensen van me denken. In 2022 werd ik 30, vierde ik mijn 9 jaar met NAH en het 4 jaar samenzijn met de wederhelft. Het was een jaar waarin we een kat en een kip aan ons gezin mochten toevoegen. Een jaar wat ik wel degelijk míjn jaar mocht noemen. En nu, nu kijk ik uit naar 2023. Een nieuw jaar met hopelijk meer blogs (ik ga mijn best doen), met meer mooie herinneringen en meer liefde. En datzelfde wens ik jullie allemaal ook toe. Alvast een gelukkig en gezond 2023 gewenst lieve volgers!

Veel liefs van mij


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *