Werken en NAH: zoektocht naar dé baan

Werken en NAH: zoektocht naar dé baan


Terugkijkend op de afgelopen paar jaar merk en zie ik dat werken en NAH niet altijd samen gaan. Misschien herkennen jullie dat wel en daarom wil ik daar deze week iets verder op ingaan. 

Zoals jullie misschien in een vorige blog hebben kunnen lezen, ben ik eind augustus helaas mijn baan kwijtgeraakt. Enerzijds goed voor me omdat ik merkte dat ik na een jaar opgebrand raakte. Anderzijds heel jammer, want ik had het ontzettend daar naar mijn zin en deed ik wat ik het liefste deed: schrijven. Toch is het al de zoveelste keer dat ik eigenlijk door mijn NAH ontslagen wordt. En dat terwijl ik 200% geef en me, zeker bij mijn laatste baan, echt volledig op het werk heb gestort. Een sociaal leven? Wat was dat ook alweer?

throwback-decennium-voor-positiviteit-tot-op-zekere-hoogte-blog
Wat moet dan anders?

De afgelopen paar jaar heb ik dus vele teleurstellingen moeten slikken als het gaat om werken. Iedere keer dwong ik mezelf om niet bij de pakken neer te gaan zitten en ik er sterker uit moest komen. Dat ik er zoveel mogelijk de leermomenten uit moest halen. Zeker ook bij de laatste baan heb ik het een jaar volgehouden omdat ik me op maar één ding hoefde te focussen, het schrijven. Dat neem ik mee naar de volgende baan. Datzelfde geldt voor het aantal uren werken. Ik werkte nu gewoon te veel uren in de week. Ook dat zie ik graag anders de volgende keer. Om mijn vriendinnen, vriend en familie te kunnen zien of te sporten, is het noodzakelijk dat ik na mijn werk nog energie heb om iets te doen. Weer een leermoment!

Als laatste heb ik deze keer echt gemerkt dat werken bij een commercieel bedrijf dus echt niet past bij mij, terwijl ik dit zo graag wilde. Ik besef me nu pas echt dat ik een baan moet zoeken bij een bedrijf waar de werkdruk niet zo hoog is zoals het tot nu toe telkens is geweest. Leermoment nummer zoveel. Maar wat nu?

werken-en-nah-blogs-tot-op-zekere-hoogte-2
Wat is de volgende stap?

De volgende stap ik die moet gaan zetten is het vinden van een nieuwe baan. Tot nu toe heb ik dat allemaal even uitgesteld en ga ik daar pas over een paar weken echt mee bezig. Waarom? Vanwege een verhuizing, dat kost eerst meer dan genoeg energie. En daarna? Tsja, ik weet nu nog beter wat ik wil. Een functie waarin de nadruk ligt op schrijven, bij een niet commercieel bedrijf en met een aantal uur waarbij ik nog energie overhoud om een sociaal leven te hebben. Eigenlijk maar 3 voorwaarden dus waar een toekomstige functie/bedrijf aan moet voldoen. Easy peasy zou je zeggen. Pff, valt dat even tegen zeg! Ook al heb ik het zoeken naar een baan even op de lange baan geschoven (hihi, woordgrapje wat ik zelf wel grappig vond, sorry about that), wil dat nog niet zeggen dat ik mijn ogen en oren niet openhoud. Dagelijks zie ik vacatures voorbij komen, maar tot nu toe is er niets waar ik aan kan voldoen. Meestal heeft dat niet eens met werkervaring of niet passend bij de functie te maken, maar het aantal uren nekt me dan (vaak fulltime) of het is een commercieel bedrijf. Misschien zou ik daar niet te veel naar moeten kijken, behalve het commerciële gedeelte dan, en moet ik er juist op solliciteren als de functie me leuk lijkt. Onder het motto ‘Wie niet waagt, die niet wint’. Toch voelt het nu anders dan de afgelopen jaren, ik voel me onzekerder. Vind ik ooit de ideale baan voor de langere termijn met mijn NAH? Tsja, wist ik het maar. Until then, just keep moving..


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *