Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets schreef over iets anders dan onze verbouwing. Dus vandaag een wat diepgaandere blog. Eentje die de rollercoaster van mijn leven van de afgelopen jaren beschrijft. Een ware rollercoaster, maar met een onverwacht en waardevol inzicht. Lees je mee?
Laatst zat ik op een avond door mijn blog-insta-feed te scrollen en las ik alle posts die ik sinds de start in 2019 geschreven heb. Ondanks de rollercoaster die mijn leven de afgelopen paar jaar was, ontdekte ik een patroon.
Ik merkte op dat ik de jaren voor mijn burn-out al minder postte. Vanaf 2022 was het aantal posts minder frequent en was mijn energie al weggeëbd. Eigenlijk al sinds ik in de zomer van ’22 weer naar Friesland verhuisde. Opmerkelijk, vreemd, iets wat ik zelf niet eens zo door had. Want je zou toch zeggen: de rust van het platteland zou energie moeten geven en dus meer schrijfinspo moeten opleveren. Niets van dat alles. Die avond besefte ik eigenlijk pas dat het de start was van mijn burn-out. De start dat mijn lichaam aangaf dat het niet meer ging. Al ging het al sinds 2020 goed en dacht ik dat ik alles op de rit had. Dat de balans tussen mijn NAH en de rest van mijn leven, waarvan ik dacht dat die paste, toch niet paste.
Maar luisteren ho maar. Dat kwam pas toen ik echt niet meer kon. Ik vanwege de verbouwing weer tijdelijk naar mijn ouders verhuisde. Op dat moment zag mijn lichaam haar kans schoon: weg bij de stress en spanning en terug naar rust. DE KANS. Zoals het eigenlijk ook ging na mijn verhuizing van Utrecht naar Grunn. Een patroon dus. Een rollercoaster toen, een rollercoaster nu. Een patroon toen, een patroon nu.
Ze zeggen wel eens “de geschiedenis herhaalt zich”. Ja, dat doet ie inderdaad. De geschiedenis herhaalt zich. Ook nu weer, zij het in een iets andere vorm. Een vorm waarin ik kan laten zien en (vooralsnog) laat zien dat ik van de vorige heb geleerd. En hoe. Natuurlijk zijn er altijd verbeterpunten: liever naar mezelf zijn bijvoorbeeld. Dat gezegd hebbende, kan ik wel stellen dat ik trots op mezelf kan zijn, maar serieus, dat zeg ik niet vaak tegen mezelf. In elk geval niet vaak genoeg. Werk aan de winkel dus;-)
Tot de volgende 🫶🏻