Een tijdje geleden, of eigenlijk een hele tijd geleden, deelde ik een stukje van de start van onze verbouwing. Nu heb ik eindelijk de tijd en vooral energie om jullie te voorzien van een update! Lees je mee?
Oké, we zijn inmiddels alweer een tijd verder. Wat zeg ik, bijna 2 jaar, sinds ik mijn laatste (verbouw)blog schreef. Het is niet helemaal gegaan zoals ik het in mijn hoofd had. Ik heb continu weinig energie om jullie bij te praten. Wel kan ik zeggen: er is zooooveel gebeurd en het is klaar! Het huis is zoveel meer “ons”. Oké, ik ga jullie updaten en omdat het te veel is om in één keer allemaal op te schrijven, ga ik alles een beetje in 2 (misschien 3) blogs opdelen.
De opbouwfase
Zoals ik in de vorige blog al zei, werden er eerst 33 funderingspalen geboord. Daarna was het tijd voor de voorbereidingen voor het storten van de fundering en het eerste beton voor de vloer. Onze oprit stond op een gegeven moment vol met schuimblokken en betonijzer. Toen was het moment daar: 2 grote betonauto’s kwamen de vloer storten. Hele happening en het paste allemaal maar net. Op een gegeven moment moesten we dan toch de oprijlaan van de achterburen gebruiken. Gelukkig waren die welwillend, maar de grote, zware vrachtwagens hebben hier en daar de oprijlaan toch wel een beetje beschadigd. Oeps!
We waren ook een beetje bang dat onze kat lekker door de betonsmurrie zou gaan lopen en pootafdrukken achter zou laten op de betonvloer als die lag te drogen. Het gezegde ‘vaak ben je te bang’ was hier wel van toepassing. Tjallie rook er even aan en vond het daarna wel welletjes. Stom hoe je zelfs daarover kunt stressen en daar was ik deze keer niet de enige in.
Na de beton
Na het storten van het beton kon het bouwbedrijf verder met de opbouw van het huis. Maar er moest ook nog 1 muur worden afgebroken. Nadat mijn vriend en ik even weg waren geweest om een vloer uit te zoeken, waren we echt verbaasd over wat er in dat uurtje dat we weg waren was gebeurd. De hele muur was al weg (de muur die we verwacht hadden), inclusief een andere muur! Zo stond er nog maar 1 muur van de oorspronkelijke woning overeind. Ruimtelijker krijg je het niet!
Toen dat puin eenmaal opgeruimd was, werd er hard gewerkt om de ombouw van het nieuwe stuk neer te zetten. Dat ging vliegensvlug en in no time waren de contouren van ons nieuwe huis zichtbaar. Toch wel tof om te zien dat dat wat je voor ogen had, steeds meer werkelijkheid begon te worden.
Uitzoeken vloer, keuken & badkamer
Bij een gestript en opnieuw opgebouwd huis hoort natuurlijk het uitzoeken van een nieuwe vloer, keuken en badkamer. De keuken hadden we al uitgezocht, en serieus: dat wordt echt mijn droomkeuken! Maar nu was de badkamer aan de beurt. Waar we eerst een kleine badkamer hadden, zou die nu bijna 2x zo groot worden. Inloopdouche etc. We hadden al precies in ons hoofd wat we wilden, dus een ontwerp was best wel snel klaar. Datzelfde geldt voor de wc, die in dezelfde stijl betegeld wordt etc. Kan niet wachten tot het klaar is. Eindelijk een ruime douche en een badkamermeubel dat groot genoeg is om samen te kunnen tandenpoetsen. Waar een mens al niet blij van kan worden. De foto’s van de keuken, badkamer en wc post ik in latere blog(s). Ziet er toch weer anders uit dan op tekeningen enzo. Stay tuned!
Toch ook tegenslag
Een verbouwing gaat niet zonder slag of stoot en daar zijn wij ook achter gekomen. In de opbouwfase, kwam er boktor aan het licht. Meerdere generaties boktor zaten in het dak. Dus dat zal een keer vervangen moeten worden, maar dit leverde de 2e vertraging op. De 1e vertraging was vanwege een muur die er alsnog uit moest, waardoor er een extra draagbalk nodig was. In elk geval kon het boktorprobleem bij de aanhechting van het oude naar het nieuwe gedeelte snel worden opgelost. Dat scheelde weer!
Ook privé wat tegenslag, alle dingen die de laatste jaren zijn gebeurd, verhuizing, verbouwing etc, hadden en hebben nog steeds, z’n weerslag op mijn mentale gesteldheid. Te veel doorgezet de laatste jaren. Ik dacht dat ik het allemaal kon handelen en dat ging ook een hele tijd super goed. Dacht eindelijk de goede balans te hebben gevonden. Maar uiteindelijk ben ik achteraf toch te veel over mijn grenzen heen gegaan en dat pakt uiteindelijk niet goed uit. Ik ga daar niet te veel over uitweiden, want dat is niet nodig. Deze blog gaat immers over de verbouwing! Maar het zorgde er wel voor dat ik emotioneler was dan anders, en minder prikkels kon hebben, sneller geïrriteerd was, etc.
Inmiddels gaat het stapje voor stapje beter, heb ik iets meer energie en kan ik nu rustig aan met deze blog beginnen. Al heeft mijn sociale leven er wel echt onder te leiden. Dat heb ik op het moment gewoon niet, want de energie die ik heb, wordt volledig opgeslokt door re-integreren, de verbouwing en rusten. Anyway. De blog is weer lang genoeg en mijn energie is wel weer meer dan op. Dus voor nu sluit ik hem af.
De volgende keer..
De volgende keer in deze blogreeks: de rest van het opbouwen, vloerdingen, van open ruimte tot indeling en misschien wel het uiteindelijke resultaat. Tot de volgende!